Τρίτη, 13 Φεβρουαρίου 2018

Τι νόημα έχει να γράφω;


Σε έναν κόσμο που αλλάζει διαρκώς τεχνολογικά,
τι θέση έχει άραγε η σκέψη;
Κι αλήθεια προλαβαίνει να υπάρχει πρωτογενής σκέψη σήμερα;

Όλα έτοιμα, σαν το πακεταρισμένο φαγητό από τα κάθε είδους
ταχυφαγεία και πωλητήρια junk food (πωλητήρια θανάτου κατ'εμέ).
Έτοιμη, προπαρασκευασμένη σκέψη.
Χρειάζεται μόνο ζέσταμα, στους χι βαθμούς στο φούρνο μικροκυμάτων 
του εγκεφάλου! 

Θα μου πεις έτσι δεν ήταν πάντα;
Για αυτό δεν επινοήθηκε η γραφή, εφευρέθηκε ο τυπογράφος,
μπήκαν οι σκέψεις σε χαρτί, σε βιβλία;
Αν δεν υπήρχε αυτή η δυνατότητα, θα μάθαινες πουλάκι μου άραγε, 
δια της προφορικής οδού, τη σκέψη πιχι του Σωκράτη;

Δεν ξέρω. Προβληματίστηκα έντονα διαβάζοντας πρόσφατα ένα άρθρο
Πέρα όμως από τους μηχανισμούς της μνήμης με προβληματίζει έντονα
η επιπόλαιη ανάγνωση. 
Το διαρκές κοπιάρισμα, άνευ πραγματικής ουσίας.
Απλά το γέμισμα χώρου; Κάτι άλλο που μου διαφεύγει; 
Αν δεν είναι έτσι και κάνω λάθος, 
θα έπρεπε σε αυτή την περίπτωση να ζούμε όλοι μας φανταστικές ζωές,
χωρίς προβλήματα, πλημμυρισμένοι από ευτυχία,
 αφού όλα όσα προβάλλουμε έχουν να κάνουν με τσιτάτα περί ευτυχίας, 
κείμενα αυτοβοήθειας, άρθρα με υποδείξεις και λύσεις για κάθε πρόβλημα.

Ίσως να ευθύνεται για αυτό η τεράστια προσφορά.
Ή η έλλειψη χρόνου. 
Ή μήπως η ενασχόληση με δραστηριότητες άνευ ουσίας;
Πώς να τα προλάβει εξάλλου κανείς όλα;
Το να έχεις καθημερινή και διαρκή παρουσία 
στο facebook, στο twitter,
στη μπλογκόσφαιρα, να απαντάς στα μέιλια σου, 
να βλέπεις άπειρες δημοσιεύσεις στο pinterest και στο instagram,
να παρακολουθείς vlogs στο you-tube, να σφάζεσαι στα σχόλια 
με όσους δεν συμφωνείς, 
να παρακολουθείς trash tv και να μην χάνεις επεισόδιο 
σε 4-5-6-7 τηλεοπτικά προϊόντα, όχι προγράμματα,
να ανεβάζεις instastories και 3-5-10-20 φωτογραφίες και selfies καθημερινά, 
αλήθεια πόσο χρόνο σου αφήνουν στο τέλος όλα τούτα
για σκέψη, προβληματισμό, σοβαρή μελέτη;

Χάθηκα. Αυτό είναι γεγονός. 
Δεν αρκούν οι σποραδικές εμφανίσεις μου
εδώ, αλλά και στα μπλογκς σας, για να δηλώσουν παρουσία.
Δεν χάθηκα όμως γιατί αναλώνομαι στα σόσιαλ μίντια
και σε όσα ανέφερα παραπάνω -χωρίς αυτό να σημαίνει 
ότι όποιος έχει παρουσία σε πολλά από αυτά είναι για μένα ντε και καλά
επιπόλαιος και χασομέρης! ☺

Αποφάσισα όμως να αφιερώνω χρόνο στα ουσιαστικά, όσο μπορώ.
Να ολοκληρώνω ότι ξεκινώ!
Να μην είμαι επιπόλαιη.
Να μην είμαι κοινωνική και καλή με όλους!
Να κόψω τις καλημέρες, τα καλομηνιάσματα και τις καλοσαββατοκύριακες ευχές
λες κι αν δεν ευχηθώ εγώ δεν θα πάει καλά 
η μέρα, η εβδομάδα,ο μήνας, τα ΣΚ σου!

Αναρωτιέμαι όμως όλο και πιο συχνά...
Τι νόημα έχει να γράψω; 
Και ποια είμαι εγώ που πρέπει να κοινοποιώ τη σκέψη μου;
Ποιος νοιάζεται;
Τι στο καλό έκανα εφτά χρόνια εδώ μέσα; 
Μήπως η επίφαση δημοσιότητας (της ποιας; ☺) μας διαβρώνει;
Κερδίζουμε ή χάνουμε από όλη αυτή την ιστορία των σόσιαλ μίντια,
όχι του διαδικτύου γενικότερα; 

Κρατάω για την ώρα όπως θα έχετε καταλάβει το μπλογκ περισσότερο για τα διαδικτυακά δρώμενα , δικά μου και της μπλοκογειτονιάς.
Γιατί αποτελούν κίνητρα για δημιουργία κι εξέλιξη.
Κι αυτό είναι κάτι που το αναγνωρίζω στο χώρο και χαίρομαι πολύ
που έκανα το μπλογκ και που γνώρισα πολλούς από σας.
Θεωρώ ότι υπήρξα τυχερή κι ευλογημένη καθώς με αφορμή το 
μπλόκινγκ γνώρισα ή και συνάντησα αξιόλογα άτομα.
Και αυτό, ναι! Είναι τεράστιο κέρδος!



Για την ώρα συνεχίζει ο διαγωνισμός
Άλλαξέ το #3.
Και μάλιστα θέλω σήμερα να δώσω παράταση για μία εβδομάδα.
Όχι γιατί δεν έχω συμμετοχές- κάθε άλλο-
αλλά γιατί δεν έχω τον απαραίτητο χρόνο να είμαι έτοιμη στις 3 μέρες
που έχουν απομείνει σύμφωνα με τον αρχικό μου προγραμματισμό. ☺

Οπότε, πάμε για καταληκτική ημερομηνία
την Πέμπτη, στις 22/02 και ώρα 8:00 μμ 
προθεσμία για τις συμμετοχές σας.
Θα το βλέπετε και ψηλά κι αριστερά στο μπλογκ για να μην το ξεχνάτε.

Προβληματίστηκα στο αν θα αφήσω στην ανάρτηση αυτή
 ανοιχτά ή κλειστά τα σχόλια.
Δεν θέλω βλέπετε κανάκεμα.
Γνωρίζω ότι κάποιοι θέλετε να γράφω πιο συχνά, σας λείπω, ετσετερά.
Μα θα ήθελα να μάθω...
Είστε μήπως πιο αισιόδοξοι από μένα;
Έχετε κι εσείς τους ίδιους προβληματισμούς;
Τι φταίει;
Πιστεύετε ότι υπάρχει φως στο τούνελ; 

Ευχαριστώ θερμά όσους είναι κοντά μου,
ακόμα κι όταν χάνομαι!


@ριστέα


Τετάρτη, 7 Φεβρουαρίου 2018

Ο Καραγκιόζης γυρολόγος! ~ 13ο Παίζοντας με τις λέξεις


[Τώρα πώς βρέθηκα να γράφω Καραγκιόζη εγώ
μη με ρωτάτε! Διαβάστε και τα λέμε στον κάτω μαχαλά! ]

-Όπα, όπα, όπα! Εδώ ο καλός γυρολόγος
-Ε, Καραγκιόζη; Τι σαματάς είναι αυτός; Γιατί κάνεις τον ντελάλη και τι έχουν μέσα τα καφάσια και τα τσουβάλια σου;
-Τι να κάνω ρε Χατζηαβάτη, Είδα κι απόειδα ο φουκαράς κι είπα να γίνω πραματευτής.
-Και τι πουλάς άνθρωπέ μου; Με τι πούγκα* αγόρασες πραμάτεια;
-Επήρα στα κουτουρού κάτι φουστάνια της Αγλαΐας, κάτι χνουδωτούς*, κάτι τρύπιες κάλτσες, δυο τενεκέδες ξεγάνωτους, κάτι σβούρες του Κοπρίτη, τεφαρίκια* όλα και τα πουλάω.
-Βρε μπουνταλά, άμα σε πάρει είδηση η γυναίκα σου θα της έρτει νταμπλάς! Θα σε κυνηγάει μετά με τον κόπανο! Και δεν φοράς και παπούτσια για να τρέξεις! Και με το σέρτικο* χέρι που'χει, σακάτη θα σ' αφήκει δόλιο μου.
-Άμ δεν θα προλάβει. Έχουν γνώση οι φύλακες: Θα της τον αρπάξω και θα τον πουλήσω κι αυτόν!
-Εσύ δεν έχεις ιερό, ούτε όσιο! Και ποιος αγοράζει τις μπακατέλες σου;
-Α, ως τώρα; Κανείς! Να όμως, στο σαράι τώρα δα θα χτυπήσω και θα ξεπουλήσω. Έλα ρε Βεληγκέκα, άνοιξε ...ο πραματευτής είναι εδώ! 
-Ποιος πραματευτής; Εσύ είσαι ο Καραγκιόζος! Και τι πραμάτεια είναι αυτή; Σαν μαραμένα ζουμπούλια είναι! Ρε όξω από δω! Μη σε πάρει πρέφα ο Βεζίρης και τσαντιστεί! Να πας στον Χαχαμίκο να πουλήσεις τα σκουπίδια σου! 
-Μπα. Φτούνος ο Εβραίος είναι τσιγκούνης! Δεν φωνάζεις τη Βεζυροπούλα να βγει στο μπαλκόνι να με δει; 'Έστω στο περβάζι. Όλο και κανένα χνουδωτό θα θέλει για τον οντά της!
-Ξουτ, ωρέ πεζεβέγκη*, μη σε σκοτώσω! Η Βεζυροπούλα μας δεν έχει ανάγκη τα δικά σου τα τσόλια, ρε μπελαλή! Για νομίζεις ότι δεν ξέρω τον σεβντά* σου για τη θυγατέρα του Πασά μας!
-Βρε ποιον είπες τσόλι; Εγώ είμαι ο Καραγκιόζης με το όνομα. Έχω γίνει αστροναύτης, φούρναρης, ψαράς, ζητιάνος, τσοπάνης, μάγειρας, χασάπης, ανθοπώλης, δάσκαλος, βαρκάρης, μπακάλης, γιατρός, καφετζήςγιαουρτάς, γραμματικός, τραγουδιστής, μανάβης, δασοφύλακας, αρματολός, αόρατος καπετάνιος, χαμάλης, φάντασμα του σεραγιού κι όπως το πας θα γίνω και το φάντασμα που κυνηγάει Βεληγκέκες σαν και σένα τρομάρα σου! Τώρα και γυρολόγος παρακαλώ!
-Ωχού, γινάτι που'χεις! Άμα δεν φύγεις θα τις αρπάξεις τις καρπαζιές σου! Θα σε πάρω με το κουμπούρι! Δεν σε ξέρω εγώ; Όλο μπελάδες και νταβαντούρια είσαι!
-Άμα με καρπαζώσεις θα στείλω επιστολή διαμαρτυρίας! Θα προσφύγω μέχρι τας Βρυξέλλας! 
-Μπα και τι θα γράφεις; 
-Ότι ο άχρηστος ο Βεληγκέκας δεν με αφήνει να βγάλω τίμια το ψωμί μου. Πώς θα ζήσουν τα κολλητήρια μου,ε; Δεν έχω να τους δώσω ούτε μια φραντζόλα μπαγιάτικη. Μας τα παίρνει όλα ο Αγάς, ο πολυχρονεμένος μας (σιωπηρά: που να μην σώσει!) βλέπεις! Ταπί είμαι! 
-Τεμπέλης είσαι! Ρε κοίτα κέφια που'χει για καβγά! Δεν έρχεσαι να βοηθήσεις να καθαρίσει ο μάγειρας κάτι έντερα από τα κατσίκια που σφάξαμε για το γλέντι; Θα σου δώκω και μπαξίσι*!
-Βρε δε σφάξανε! Δεν έρχομαι μέσα. Εσύ θα με κλείσεις με το ζόρι στο μπουντρούμι, άμα 'ρτω εκεί! Την κοπανάω πριν δει τα χαΐρια μου η Αγλαΐτσα μου! Καλύτερα νηστικός, παρά μπαγλαρωμένος ή κοπανημένος! 
Κι επειδή είμαι και κουβαρντάς, να, πάρ'τα όλα. Τζάμπα!
Μπατίρης ήμουν! Τι είχαμε, τι χάσαμε! Όπα, όπα, όπα!

----------------------------------------------------------------
Σημ: Όλες οι τονισμένες λέξεις είναι τουρκικής προέλευσης! Όπως και το ζουμπούλι, μία εκ των 5 υποχρεωτικών λέξεων.

πούγκα: το κομπόδεμα
χνουδωτοί: οθωμανικοί τάπητες που έφεραν όρθιο στιμόνι
τεφαρίκι: το εκλεκτό πράγμα (χρησιμοποιείται και ειρωνικά)
σέρτικο: βαρύ
πεζεβέγκης: απατεώνας, κατεργάρης
σεβντάς: ερωτικός καημός
μπαξίσι: χρηματικό ποσό που δίνεται σε κάποιον για να κάνει μια εξυπηρέτηση



τα ζουμπούλια, μια εκ των 5 υποχρεωτικών λέξεων,
η όρεξη να γράψω κι εγώ κάτι πιο εύθυμο,
η ανάγκη μου να μεταλλάσσομαι, να σας μπερδεύω, να ψάχνομαι,
να κυλάω και να μην χορταριάζω.

Τα κατάφερα;

Σας φιλώ
@ριστέα


Κυριακή, 4 Φεβρουαρίου 2018

Προθανάτια επιστολή ~ 13ο Παίζοντας με τις λέξεις


Είμαι δεν είμαι μία σπιθαμή πια. 
Λίγο ακόμα και δεν θα υπάρχω, φίλε μου!

Έτσι κι αλλιώς καιρό τώρα ήμουν στο περιθώριο της ζωής. Σαν μαραμένο ζουμπούλι!  Απόκληρος. Παρίας! Κάποιοι άλλοι, ακμαίοι και ζωηροί, και μεταξύ μας, πολύ επιδειξίες, με έχουν εκτοπίσει. Της μοίρας το γραμμένο είναι αυτό: Ο νέος είναι πάντα πιο ωραίος!
Κι όμως στις δόξες μου ήμουν κι εγώ ωραίο. Αγέρωχο. Ευθυτενές. Άψογο! Τσολιάς στα ανάκτορα. Η φούντα μου έλειπε μόνο! Έχω χαράξει εγώ που λες πορείες, σειρές, γραμμές και λέξεις... Πάντα λέξεις! Ου! Να φάν' κι οι κότες!

Μια δασκάλα ήταν αυτή που με επέλεξε κι έδωσε νόημα στην ύπαρξή μου ούλη, από τις πραμάτειες ενός γκαζμά γυρολόγου, στο πανηγύρι της Παναγιάς, της Χρυσομαλλούσας, βοήθειά μας! 
Διαλαλούσε που λες ο ντελάλης το εμπόρευμα που είχε μέσα στον μποξά του και φώναζε στις κοπελούδες να μαζωχτούν για τα καλούδια του "Κουβαρίστρες, βελονάκια, ψιλικά λογιώ, λογιώ για τα προυκιά σας, ωρέ κορτσούδες μου! Για ελάτε, για περάστε και θαυμάστε! " 
Μα εκείνη, χρυσομαλλούσα κι αυτή σαν την Παναγιά μας, βοήθειά μας, αντίς να τρέξει στα καλούδια για τις χρυσές πλεξούδες της, τα κοκκινάδια για τα χείλια και τις κουβαρίστρες για τα "προυκιά" της, μαγεύτηκε από μένα!  Ένα ταπεινό, ξύλινο μολύβι! Εγώ τότε δεν ήξερα ότι ήταν δασκάλα. Θα το μάθαινα αργότερα, όταν στα χέρια της μαζί θα διορθώναμε τις εκθέσεις των μικρών μαθητών της.

Έτσι αξιώθηκα κι εγώ να ζήσω μεγαλεία: Διορθώσεις, σημειώσεις, σκέψεις, λέξεις. Πάντα λέξεις! Εύκολες-δύσκολες. Δόκιμες-αδόκιμες. Σβήσε-γράψε! Συνώνυμα. Αντώνυμα...  Καλαμπόκι-Αραβόσιτος... Μπαλκόνι-βεράντα. Δίνω-παίρνω... Μεγαλώνω-μικραίνω... Ζω-πεθαίνω!

Να, όπως τώρα. Πεθαίνω. Το ξέρω πως πεθαίνω, μετά βεβαιότητος. Δεν έχω το ύψος πια να σταθώ στις περιστάσεις. Καταλαβαίνεις! Ξύσε-ξύσε απόμεινα λειψό. Μια σταλιά! Ίσα που προλαβαίνω να διηγηθώ την ιστορία μου σε τούτη εδώ την προθανάτια επιστολή

Κι εσύ τώρα που τυχόν με διαβάζεις, δεν θέλω να χύσεις δάκρυ για μένα. Έζησα μια ζωή χορτάτη, να ξεύρεις. Μετά βεβαιότητος!
Έζησα όπως μου έπρεπε. Γιατί βάλτο καλά στο νου σου μπουμπούνα: φθορά σημαίνει ζωή! 


Η ιστορία του μολυβιού μου, η πρώτη από τις δύο συμμετοχές μου
πήρε μέρος στο 13ο Παίζοντας με τις λέξεις, 
που διοργανώνει και φιλοξενεί με επιτυχία
η φίλη Μαρία, στο mytripsonblog.

Θερμά ευχαριστώ τη Μαρία για τη ζεστή, όπως πάντα, φιλοξενία της, 
τους φίλους που με ευγενή άμιλλα συμμετέχουμε (κάποιοι από το 2012) 
και όσους την ξεχώρισαν.
Σκοπός πάντα είναι η δημιουργία και η εξέλιξη!
Και νομίζω ότι οι πιστοί φίλοι συνεχίζουμε για αυτό το λόγο! 

Την ιστορία μου εμπνεύστηκα (πέρα από την αγάπη μου για το μολύβι
από κάποια μικρά έργα τέχνης πάνω στις άκρες... μολυβιών.
Εδώ μπορείτε να βρείτε την πηγή της έμπνευσής μου.
Αν το μολύβι είχε φωνή σκέφτηκα....


Αλήθεια, εσύ γνωρίζεις την ιστορία του μολυβιού;


Μια έρευνα για το επάγγελμα του γυρολόγου, μία εκ των πέντε
υποχρεωτικών λέξεων μου έδωσε τις εξής πληροφορίες:
Γυρολόγοι ή πραματευτάδες ονομάζονταν οι πλανόδιοι έμποροι που περιφέρονταν στη Λέσβο (και σπανιότερα και εκτός νησιού) και πουλούσαν διάφορα είδη (τρόφιμα, ψιλικά, βιοτεχνικά προϊόντα) που δεν ήταν (συνήθως) διαθέσιμα στους τόπους που επισκέπτονταν (χωριά, κωμοπόλεις ή συνοικίες). Ήταν μια δουλειά δύσκολη, με αντίξοες συνθήκες, αφού πολλές φορές έλειπαν ακόμη και δυο ή τρεις μήνες από τα σπίτια τους. Γυρνούσαν σε ολόκληρο το νησί, είτε περπατώντας με το «μποξά» στο ώμο, είτε φορτώνοντας το εμπόρευμά τους στα γαϊδούρια, ενώ μόνο τις τελευταίες δεκαετίες του 20ου αιώνα άρχισαν να χρησιμοποιούν αυτοκίνητο. 
Οι περισσότεροι διέθεταν ως «συρμαγιά» (αρχικό κεφάλαιο) προϊόντα που υπήρχαν σε αφθονία στην περιοχή τους, ή αποτελούσαν δικιά τους παραγωγή. Αν και όταν τα πουλούσαν, με τα λεφτά αγόραζαν (και) άλλα αγαθά, ή αντάλλασσαν προϊόντα (όταν υπήρχε ακόμη και ανταλλακτική οικονομία), τα οποία μεταπουλούσαν στο επόμενο προορισμό τους. Σε αυτό το πλαίσιο, τη «συρμαγιά» κάθε γυρολόγου αποτελούσαν (κυρίως) προϊόντα μιας συγκεκριμένης περιοχής (π.χ. οι Αγιασώτες πουλούσαν κατά κύριο λόγο αγροτικά εργαλεία, αγγειοπλαστικά είδη, υφαντά, κ.α., οι Πλωμαρίτες ψάρια, σαπούνια, λάδι, δέρματα κ.α.). Η εμπορία μεγάλων ποσοτήτων ειδών που δεν παράγονταν στους τόπους μόνιμης διαμονής των γυρολόγων ήταν σπάνια, αλλά αυτή η πρακτική άλλαξε σταδιακά με το πέρασμα το χρόνου (περίπου μετά τα μέσα του 20ου αιώνα).
Όταν έφθαναν στον προορισμό τους, οι γυρολόγοι διαλαλούσαν το εμπόρευμά τους και προσδιόριζαν το μέρος που θα έστηναν τον «πάγκο» τους. Μερικές φορές πλήρωναν κάποιο ντελάλη για να διαλαλήσει το εμπόρευμα, ενώ (σπανιότερα) οι πραματευτάδες παρέδιδαν ειδικές παραγγελίες σε πελάτες με τους οποίους είχαν προσυνεννοηθεί (συνήθως σε κάποια προηγούμενη επίσκεψή τους).
Η παρακμή του επαγγέλματος ξεκίνησε τη δεκαετία του 1970 με τη μαζική κυκλοφορία των αυτοκινήτων, οπότε κάθε καταναλωτής και έμπορος μιας συγκεκριμένης περιοχής μπορούσε σε λίγη ώρα να καλύψει επαρκείς αποστάσεις για να ολοκληρώσει τις αγορές του. Σήμερα το επάγγελμα του γυρολόγου υπάρχει ακόμη, αλλά όχι στη μορφή και με τη δυναμική που διέθετε παλιότερα. (πηγή)

 Ο τελευταίος πραματευτής. 
Ο κυρ-Γιάννης ο Δαμιανός (Δαμιανάκης) απ'ο τους Αποστόλους

Σας φιλώ
@ριστέα

Πέμπτη, 1 Φεβρουαρίου 2018

Διαγωνισμός " Άλλαξε το!" #3

diy, diy crafts, diy image, diy jewlery, diy photo, diy picture

Μου το ζητήσατε. Σας το δίνω.
Έστω και μ' ένα μήνα καθυστέρηση.☺
Έτσι είμαι εγώ. Όταν είμαι στις καλές μου δεν χαλάω χατίρια.
Μην με πετύχετε στις κακές μου μόνο.
Θα δεινοπαθήσετε! 😜

Φίλες και φίλοι (why not ?) καλλιτέχνες μου.
Το τρίτο “Άλλαξέ το” είναι εδώ και θέλει να βάλει μπροστά 
ξανά τις μηχανές σας.

Βάλτε τη φαντασία σας να δουλέψει
και πάρτε οτιδήποτε στα χέρια σας, με όποια τεχνοτροπία θέλετε
και αλλάξτε του τα φώτα!

Κεριά, καμβάδες, μπουκάλια, υφάσματα, μικροέπιπλα, βάζα, δίσκοι, 
λάμπες, κομμάτια ξύλου, κονσέρβες, άχρηστα κουτιά....
Τα πάντα, όλα!
Όσοι γνωρίζετε από παλιά το Άλλαξέ το 
είστε υποψιασμένοι!
Όσοι προσέρχεστε πρώτη φορά σας στέλνω 
εδώ & εδώ
για να πάρετε μία γεύση.


Το μόνο που πρέπει να θυμάστε:
Φωτογραφίστε το ΠΡΙΝ.

Και μετά αλλάξτε το!
Ζωγραφίστε, ντεκουπάρετε, κεντήστε, πλέξτε, αναπαλαιώστε...
κατασκευάστε ή ανακατασκευάστε!
Όλα είναι ανοιχτά και παίζουν.

Φωτογραφίστε το ΜΕΤΑ.
Και στείλτε και τις δυο φωτογραφίες στο μέιλ μου 

tea_airis@yahoo.gr

από σήμερα 01 Φεβρουαρίου έως και την Πέμπτη 15 Φεβρουαρίου
και έως τις 8 το βράδυ
(έως δύο συμμετοχές ο καθένας)

Παρασκευή 16/02 ο διαγωνισμός θα σας περιμένει να
περάστε, να θαυμάστε και να βαθμολογήσετε.


Όπως και στα Συμπόσια Ποίησης, οι φίλοι του μπλογκ
και οι συμμετέχοντες φυσικά
ως φοβεροί και τρανοί κριτικοί έργων τέχνης θα βαθμολογήσουν 
με τον γνωστό τρόπο.
Οι δημιουργίες ανώνυμες, όπως πάντα.

Νικητής θα είναι ένας.
Δώρο έπειτα από κλήρωση, ως είθισται, θα κερδίσει 
κι ένας από όσους όσοι πάρουν μέρος στη βαθμολόγηση.

candle, diy, diy projects, home, diy crafts

Ο διαγωνισμός αφορά φίλες και φίλους του μπλογκ
και γίνεται για περάσουμε όμορφα.
Τολμήστε κι όσοι λέτε ότι "δεν πιάνουν τα χέρια σας".
Χωρίς άγχος και άλλα ψυχολογικά τερτίπια!
Για τη χαρά ρε γαμώτο!

Δεν δημοσιεύουμε πριν τη λήξη του διαγωνισμού τις φωτό του έργου μας,
ούτε χρησιμοποιούμε δημοσιευμένη μας δουλειά.
Τηρούμε την εχεμύθεια όπως και στα Συμπόσια.☺

Πάμε να χαρούμε με ένα ακόμα δρώμενο που δίνει κίνητρο 
για δημιουργικότητα και δράση.

Καλό μήνα!
Σας περιμένω!

@ριστέα

υγ1: Οι φωτογραφίες της ανάρτησης είναι από τo διαδίκτυο.
υγ2: Πιστεύετε ότι 15 μέρες είναι λίγες;